Eksik
Sessiz ve mükemmel bir gece…Ve, biri eksik.Biri her zaman eksik.Biri, geldiğinde bile eksik.Öyle eksik ki yaşarken, bize dokunan herkesi eksiltiyoruz.Yalnızlığımızla çoğalıp, kalabalıklığımızla eksiliyoruz…Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız.Ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz…
6 yorum:
nereye gitsek kendimizi götürüyoruz..gölgemizin ağırlığına dayanamıyor omuzlarımız...çökmemek için güneş tozlarının altında..tozadumana karışmamak için, kendimize çarpıyoruz.. kırkparçaya bölünüp tekrar bütünleşmek üzere..o eksikliği tamamlamak imkansız deselerde..eksikliğin kendimiz olduğunun ayırdına varamıyoruz..VE
yeşile boyanıyor karaboşluklar..
Yeşile boyanıyor karaboşluklar...
işte bu çok iyi...
yeşil her zaman umut, her zaman düşlerin en güzelini ve dinginini vaad eder...
bence siz asıl eksikliğin farkına vardıktan sonrayeşile boyamışınız ki boşlukları, bu her şeye değer...
bir eksik iki fazla hep...
sabah çıkıyorum tüm boşlukları önce mora, sonra maviye sonra da yeşile boyuyorum.. öğle olmadan sararıyor tüm renkler öğleden sonra turuncuya dönüşüyor baktığım yerler, akşam üzeri tekrar morarıyor..
karardım kaldım geceler gibi..
bu saatinde karanlığın doğudan doğacak güneşe ebelik edemiyorum..
söniyor yanlızlığımı deşeleyen aç kediler..
Bu saatinde karanlığın doğudan doğudan doğacak güneş yırtarsa siyahın perdesini...
düşünsene sarı ile siyahın birleşmesini...
tual bile yetmez... iş gelir gökyüzünü boyamaya...
heryer kanboya..kızılmı kızıl..ellerim sarıya hasret..gözlerimde mor halkalar.. dün geceden kalmış gibi güneşi toplayanlar..bugün hapsettiler karanlığa dünümü..
Yorum Gönder