yola cemre düştü

yola
cemre
düştü...
ayaklarımda bahar iştahı,
telaşlı,
şaşkın,
ben ne zaman unuttum yürümeyi,
benim değil miydi o yorgunluklar?
sarı çayırların demi tüter burnumda,
köpük köpük akan sulardaki gece ışıltıları
ve
solgun ay ışıklarında kirpiklerime düşen çiğ,
üşümek sabaha karşılarda,
şafak sancısına kurulu kuş sesleri...
ben
ne kadar çok şey özlemişim
hep sana dair...
sonunda
yola
cemre
düştü
ve
hasretlere küsüm artık,
kavuşmalarla barışık...
...
n&f