"Bak bana!
Şu seven yüreğim benim
Dilediğini kendi seçmeye başlar başlamaz,
İnsanları birbirinden ayırdetmeyi bilir bilmez,
Çözülmez bağlarla bağlandı sana.
Çünkü sen,
Dertler içinde dertlenmeyen adamdın,
Hep güler yüzle karşılıyordun,
Kaderin acı tatlı bütün cilvelerini:
Ne mutlu o insanlar ki,
Uzlaştırıp akıllarıyla yüreklerini,
Birer kavala dönmezler kör feleğin elinde,
Onun dilediği sesleri çıkararak.
Tutkuların kölesi olmayan kim varsa gelsin,
Ona da açıktır yüreğimin derinleri,
Yüreğimin seni sakladığım en sıcak yeri..."

Shakespeare