
KARANLIK DENİZ FENERİ
1938’de Bakırköy Akıl Hastanesi’nde yatan Neyzen Tevfik’in odasına bir hasta daha konur, Fikret Mualla…
Buraya gelme sebebi ise ; O yıllarda bir Alman ressamın yaptığı ve baskılarının tüm duvarlara asıldığı Atatürk portresini “kitcsh” ilan edip, resmin kusurlarını anlatmaya başladığında Atatürk’e hakaretten yakalanıp karakola götürülmesidir. Mualla Atatürk’e hakaret etmek gibi bir niyetinin olmadığını resim hakkındaki düşüncelerini bir sanatçı olarak dile getirdiğini söylese de, kimseye anlatamaz. Gazeteci dostları da ağır bir ceza almaması için aklından zoru olduğunu belgelemek üzere Bakırköy’e yatmasını sağlarlar.
Orada Neyzen Tevfik’in elinde ney tutan bir portresini yapan ressam, dostunu hiçbir zaman unutmaz ve defterine şunları yazar…
“Biraz edebiyat bilgim ve sevgim varsa onu da Neyzen Tevfik’e borçluyum.”
Özgürlüğüne kavuştuğunda akıllıların içerde, delilerin ise dışarıda olduğu bir ülkede yaşanmayacağını anlayan Fikret Mualla, bir çok ressamın devlet yardımıyla gittiği Paris’te kendi olanakları içinde yaşamaya başlar.
Fikret Mualla “Manne” köyünde yoksulluk içinde ölür. Abidin Dino köyün adında bulunan ressamım adının baş harfi olan “m” silindiğinde geriye kalan sözcüğe dikkat etmemizi ister “ anne”…
Aradan yıllar geçer… Fikret Mualla’yı ülkesinden ayrılmaya iten anlayış ele geçirir yurttaki meclisin koltuklarını. Ressam “anne” ye sığınırken, Türkiye ”baba” ya emanet edilir” der Sunay Akın bir kitabında.
Fikret Mualla’nın resimlerinin değeri ise gün geçtikçe da anlaşılır.
Tıpkı Neyzen Tevfik’in şu dizeleri gibi…
Kime sordumsa seni, doğru cevap vermediler.
Kimi hırsız, kimi alçak, kimi deyyus!... dediler
Künyeni almak için, partiye ettim telefon,
“Bizdeki kayda göre, şimdi o mebus!..” dediler
Tekrar yaşadığımız günlere dönersek. Dokunulmazlık zırhı ile yargının dokunamadığı ne isimlerimiz var değil mi?
Yoksullara yardım adı altında topladığı paraları iç eden Deniz Feneri Derneği vurgunu sizlere neleri hatırlatıyor…
Din yoluyla, cennet vaadiyle milyonlar topladıklarını ifadelerinde söyleyen tutuklu sanıklar, kuryeler aracılığı ile bu paraları Türkiye’ye gönderdiklerini hatta paranın büyük bölümlerini de en üst görevlilere verdiklerini açıklıyorlar…
Tutuklu sanıklardan Firdevs Ermiş’in toplanan yardım paralarının yüzde kırkı yardım için dağıtılırken yüzde altmışlık kısmı kurulan şirketlere gittiğini açıklıyor…
Ülkenin Başbakanı konu ile ilgili Medya patronunu, medya patronu ise başbakanı suçluyor… Ve karşılıklı dökülen kirli çarşaflar…
Bunlar benim canımı fazlasıyla acıtıyor… Kendimi kötü hissediyorum… Utanıyorum…
Ülkem adına…Kendim adına…
Müslüman kardeşlerin, diğer Müslüman kardeşlerini kandırdıkları Deniz Feneri operasyonunun bizi yöneten kişilere kadar uzandığı için utanıyorum.
Müslüman olmayan kardeşlerin bile daha fazla dayanamayıp bu büyük soygunu açığa çıkarmış olmalarından utanıyorum…
Bir yandan da teşekkür ediyorum Alman adaletine!...
İşte benim yurdumda işler oradaki gibi yürümüyor. Onların kurye olarak aradıkları kişi bizde RTÜK başkanı olabiliyor…
Ve ona kimse dokunamıyor…
Savcılar susuyor…
Peki güven, erdem nerede?...
Bir vatandaş olarak bunları görmezden, duymazdan gelebilirmiyiz?...
Bu kişilerin devletin üst yerlerinde bulunması demokrasiye de, hukuka da, yakışır mı?
Soruşturma dosyaları bekletiliyorsa ve bu kişiler sizlerin, bizlerin yaşamlarını yazgılarını etkileyecek güçte kimselerse durup düşünmek ve de utanmak düşmez mi size, bize, herkese, hepimize…
Bu yazımı bir alıntıyla bitiriyorum…
1938’de Bakırköy Akıl Hastanesi’nde yatan Neyzen Tevfik’in odasına bir hasta daha konur, Fikret Mualla…
Buraya gelme sebebi ise ; O yıllarda bir Alman ressamın yaptığı ve baskılarının tüm duvarlara asıldığı Atatürk portresini “kitcsh” ilan edip, resmin kusurlarını anlatmaya başladığında Atatürk’e hakaretten yakalanıp karakola götürülmesidir. Mualla Atatürk’e hakaret etmek gibi bir niyetinin olmadığını resim hakkındaki düşüncelerini bir sanatçı olarak dile getirdiğini söylese de, kimseye anlatamaz. Gazeteci dostları da ağır bir ceza almaması için aklından zoru olduğunu belgelemek üzere Bakırköy’e yatmasını sağlarlar.
Orada Neyzen Tevfik’in elinde ney tutan bir portresini yapan ressam, dostunu hiçbir zaman unutmaz ve defterine şunları yazar…
“Biraz edebiyat bilgim ve sevgim varsa onu da Neyzen Tevfik’e borçluyum.”
Özgürlüğüne kavuştuğunda akıllıların içerde, delilerin ise dışarıda olduğu bir ülkede yaşanmayacağını anlayan Fikret Mualla, bir çok ressamın devlet yardımıyla gittiği Paris’te kendi olanakları içinde yaşamaya başlar.
Fikret Mualla “Manne” köyünde yoksulluk içinde ölür. Abidin Dino köyün adında bulunan ressamım adının baş harfi olan “m” silindiğinde geriye kalan sözcüğe dikkat etmemizi ister “ anne”…
Aradan yıllar geçer… Fikret Mualla’yı ülkesinden ayrılmaya iten anlayış ele geçirir yurttaki meclisin koltuklarını. Ressam “anne” ye sığınırken, Türkiye ”baba” ya emanet edilir” der Sunay Akın bir kitabında.
Fikret Mualla’nın resimlerinin değeri ise gün geçtikçe da anlaşılır.
Tıpkı Neyzen Tevfik’in şu dizeleri gibi…
Kime sordumsa seni, doğru cevap vermediler.
Kimi hırsız, kimi alçak, kimi deyyus!... dediler
Künyeni almak için, partiye ettim telefon,
“Bizdeki kayda göre, şimdi o mebus!..” dediler
Tekrar yaşadığımız günlere dönersek. Dokunulmazlık zırhı ile yargının dokunamadığı ne isimlerimiz var değil mi?
Yoksullara yardım adı altında topladığı paraları iç eden Deniz Feneri Derneği vurgunu sizlere neleri hatırlatıyor…
Din yoluyla, cennet vaadiyle milyonlar topladıklarını ifadelerinde söyleyen tutuklu sanıklar, kuryeler aracılığı ile bu paraları Türkiye’ye gönderdiklerini hatta paranın büyük bölümlerini de en üst görevlilere verdiklerini açıklıyorlar…
Tutuklu sanıklardan Firdevs Ermiş’in toplanan yardım paralarının yüzde kırkı yardım için dağıtılırken yüzde altmışlık kısmı kurulan şirketlere gittiğini açıklıyor…
Ülkenin Başbakanı konu ile ilgili Medya patronunu, medya patronu ise başbakanı suçluyor… Ve karşılıklı dökülen kirli çarşaflar…
Bunlar benim canımı fazlasıyla acıtıyor… Kendimi kötü hissediyorum… Utanıyorum…
Ülkem adına…Kendim adına…
Müslüman kardeşlerin, diğer Müslüman kardeşlerini kandırdıkları Deniz Feneri operasyonunun bizi yöneten kişilere kadar uzandığı için utanıyorum.
Müslüman olmayan kardeşlerin bile daha fazla dayanamayıp bu büyük soygunu açığa çıkarmış olmalarından utanıyorum…
Bir yandan da teşekkür ediyorum Alman adaletine!...
İşte benim yurdumda işler oradaki gibi yürümüyor. Onların kurye olarak aradıkları kişi bizde RTÜK başkanı olabiliyor…
Ve ona kimse dokunamıyor…
Savcılar susuyor…
Peki güven, erdem nerede?...
Bir vatandaş olarak bunları görmezden, duymazdan gelebilirmiyiz?...
Bu kişilerin devletin üst yerlerinde bulunması demokrasiye de, hukuka da, yakışır mı?
Soruşturma dosyaları bekletiliyorsa ve bu kişiler sizlerin, bizlerin yaşamlarını yazgılarını etkileyecek güçte kimselerse durup düşünmek ve de utanmak düşmez mi size, bize, herkese, hepimize…
Bu yazımı bir alıntıyla bitiriyorum…
“Filozoflar bu dünyanın devletlerinde kral . Ya da şimdi kral, önder dediklerimiz gerçekten filozof olmadıkça; böylece aynı insanda siyasal güç ve bilgelik birleşmedikçe, kesin bir yasayla herkese yalnız kendi yapacağı iş verilmedikçe ne devletler ne de insan ırkı kötülüklerden korunabilir…
Öyleyse bunu gerçekleştirmedikçe bizim devletimizin yaşama ve gün ışığına çıkma olanağı da yoktur…”
Pluton, Devlet
Bizler, duyduğumuz, bu ve benzer utançlarla yaşamaya razı olduğumuz sürece aynı geçmiş hükümetler gibi, gelecek hükümetler de bu utançlar için parmağını oynatmayacaktır çünkü.
Omuzlarımıza yeni utançlar yüklenmeyecek günler için …
Öyleyse bunu gerçekleştirmedikçe bizim devletimizin yaşama ve gün ışığına çıkma olanağı da yoktur…”
Pluton, Devlet
Bizler, duyduğumuz, bu ve benzer utançlarla yaşamaya razı olduğumuz sürece aynı geçmiş hükümetler gibi, gelecek hükümetler de bu utançlar için parmağını oynatmayacaktır çünkü.
Omuzlarımıza yeni utançlar yüklenmeyecek günler için …
7 yorum:
Sevgili Ali baba ne zamandır yoktunuz...
sizi özledik yorumlarınızın olmaması eksiklik yaşatıyor...
Sağolun ama bizi o güzel şarkılarınızdan ve şiirlerinizden mahrum bırakmayım...sevgiler saygılar...
Sevgili Ali babacığım çok teşekkürler güzel düşüncelerin için sizede eşinizede...
Şimdi İstanbulda olmak vardı diyerek benim için de bakmanızı istiyorum doyumsuz boğaza...
Ben oldukça çizeceğim ve yazacağım...
resimlerinden anlamıyoruz diyorlardı şimdi yazıyorum ama anlamayanlar... şimdi de anlamıyorlar Ali BABA...
AMA YILMAK YOK...
ANLATANA KADAR...
SEVGİLER SAYGILAR GÖNDERİYORUM BENDE KUCAK DOLUSU...
güneşin altında
bol su
bol mavi
bol umut
şairin aklında
özgürlük, umut ,aşk... ışıl ışıl
t.kurt/bu şiir ilkkez yayınlandı hemide burda
Toplumların en büyük zaafı biliyoruz ki inançlarıdır.İnançların böylesi iğrenç oyunlara alet edilmesi ve bu oyunların üzerimizde yıllarca oynanmasına seyirci kalarak izin verdiğimiz için utanmalıyız...Bu konu daha önceden de gündeme gelmişti.Uyanma zamanı artık...
Umutlu sabahlara "günaydın" ,diyebilme ümidiyle GÜNAYDIN Nehiro...
Sevgili temel ne güzel... hemde burada... teşekkürler...
güneş,umut, mavi hep bizlerle olsun...
hoşgeldin dulsinyam sanada herkese de günaydın...
teşekkürler yorumun için...
umutlu ve utançsız sabahlar için...
harika yazı için ellerinize sağlık..çok az insan kaldık bu yapılanlardan utanan;yapanlar bile utanmazken..
teşekkürler zoitsa...
utanan ve utançları için bir şeyler yapabilecek insanları çoğaltmak için ne kadar kişiye erişebilirsek o kadar umut çiçekleri açar...
sevgive umut sizle olsun
Yorum Gönder