
Bayramda öylesine bir yazı işte!...
Bak, bak işte orada bir kayık var.
Koş git…
Sarıl küreklerine,
Her şeyi unut,
Doğuyu, batıyı, kuzeyi, güneyi, günbatımlarını, yalnızlıklarını, aşklarını, okyanusları, hikayeleri, şarkıları, varlığını, yokluğunu, gemileri, ölümleri, yaşarken ölenleri,
Her şeyi unut.
Kendi haritanda ıpıssız bir ada ol…
Ve unutma.
Bu dünyadan geçen Nazım’ları, Can’ları...
Bak, bak işte orada bir kayık var.
Koş git…
Sarıl küreklerine,
Her şeyi unut,
Doğuyu, batıyı, kuzeyi, güneyi, günbatımlarını, yalnızlıklarını, aşklarını, okyanusları, hikayeleri, şarkıları, varlığını, yokluğunu, gemileri, ölümleri, yaşarken ölenleri,
Her şeyi unut.
Kendi haritanda ıpıssız bir ada ol…
Ve unutma.
Bu dünyadan geçen Nazım’ları, Can’ları...
Sonbaharın sarısını, rüzgarın mırıltısının getirdiği aşk dizelerini, bayramda eli öpülecek anneni, babanı, sana şiirlerinde romanlarında eski bayramları ve yaşadığımız dünyayı, barışı, savaşı anlatan şairleri, yazarları ...
Onlardır bir insan hayatının, hem her şey hem de hiç bir şey olduğunu bilenler.
Onlardır dünyamızı değiştirenler.
Geleceğe dönük soyut bir umudun, somut yaşamdan ayrılacak olmanın hüznünü engelleyememiş şairlerin şiirleriyle, ressamların resmiyle, tiyatrocuların oyunlarıyla, bestecilerin müzikleriyle, bakıyoruz dünyaya...
Savaşın dehşetini, insan doğasına aykırılığını, ormanların, denizlerin, çayırların, rüzgarların, sessizliği karşısında anlamsızlığını, insanlık dışılığını anlatmak…
Şiirlerle, resimlerle, oyunlarla, müzikle…
Ve duyuramamak hep onların sorunu olmamış mıdır?
Unutma, hep hatırla…
Okumayı, öğrenmeyi,sevmeyi, düşünmeyi ve de konuşmayı, fikirlerimizi söylemeyi hatta yazmayı…Çünkü yazılar susmaz…Yazarlar sussa bile.
Unutma, hep hatırla…
Evet düşlerimiz ne renkti bilmiyoruz.
Mavi mi, kırmızı mı?
Ve elbette…
unutma düş kurmayı …gerçekte olamasa bile düşlerde sevmeyi…
Dino “…her zaman felaketleri düşünmek gerek, en korkunç acılardan sonra, tüm bu yaşadıklarımız, olağanüstü güzellikte bir yaşama dönüşebilir der…
Bizi anlamayanlara, inanmayanlara seslenelim hep birlikte…sonra çoğalalım tüm gücümüzle…Ve sevelim…
Acılarla donatılmış bir toplumda umuda yolculuk çok zor biliyorum. Ben umuda yolculuğa çıkarım hep…umutlarımı yitirsem bile…
Yinede unutmayalım hep hatırlayalım
Aşklarımızı, sevgilerimizi,
İnsanı, insan kılmanın kokusunu
Güvenin kokusunu
İyi ki sen varsının
Kokusunu
Keşke yanımda olsaydının
Kokusunu.
Seni seviyorum un
Kokusunu
Beni seviyorsun un
Kokusunu
Hayallerimizi, düşlerimizi, umutlarımızı hep hatırlayalım…
Bu gün… yarın… öbür gün…
nihal umutlu
Onlardır bir insan hayatının, hem her şey hem de hiç bir şey olduğunu bilenler.
Onlardır dünyamızı değiştirenler.
Geleceğe dönük soyut bir umudun, somut yaşamdan ayrılacak olmanın hüznünü engelleyememiş şairlerin şiirleriyle, ressamların resmiyle, tiyatrocuların oyunlarıyla, bestecilerin müzikleriyle, bakıyoruz dünyaya...
Savaşın dehşetini, insan doğasına aykırılığını, ormanların, denizlerin, çayırların, rüzgarların, sessizliği karşısında anlamsızlığını, insanlık dışılığını anlatmak…
Şiirlerle, resimlerle, oyunlarla, müzikle…
Ve duyuramamak hep onların sorunu olmamış mıdır?
Unutma, hep hatırla…
Okumayı, öğrenmeyi,sevmeyi, düşünmeyi ve de konuşmayı, fikirlerimizi söylemeyi hatta yazmayı…Çünkü yazılar susmaz…Yazarlar sussa bile.
Unutma, hep hatırla…
Evet düşlerimiz ne renkti bilmiyoruz.
Mavi mi, kırmızı mı?
Ve elbette…
unutma düş kurmayı …gerçekte olamasa bile düşlerde sevmeyi…
Dino “…her zaman felaketleri düşünmek gerek, en korkunç acılardan sonra, tüm bu yaşadıklarımız, olağanüstü güzellikte bir yaşama dönüşebilir der…
Bizi anlamayanlara, inanmayanlara seslenelim hep birlikte…sonra çoğalalım tüm gücümüzle…Ve sevelim…
Acılarla donatılmış bir toplumda umuda yolculuk çok zor biliyorum. Ben umuda yolculuğa çıkarım hep…umutlarımı yitirsem bile…
Yinede unutmayalım hep hatırlayalım
Aşklarımızı, sevgilerimizi,
İnsanı, insan kılmanın kokusunu
Güvenin kokusunu
İyi ki sen varsının
Kokusunu
Keşke yanımda olsaydının
Kokusunu.
Seni seviyorum un
Kokusunu
Beni seviyorsun un
Kokusunu
Hayallerimizi, düşlerimizi, umutlarımızı hep hatırlayalım…
Bu gün… yarın… öbür gün…
nihal umutlu
1 yorum:
"love is the one who masters all things."
Mawlãnã Rumi...for you...
Yorum Gönder