kilden figür

yıldızlar şahit

Devam etmek…devam etmek
Yalnızlığa, yaratmaya, resme ve özlemeye
yaşamın tek dayanağı nedir?
Deliliğin tek denge öğesi!…
Akıl mı?

Yaşamaya devam etmek gerekiyor…
Bu da deliliğini,ölümleri, acını, sevdanı, özlemlerini, yaşamak
Acı çekmek ve ve ve…demek oluyor.
Ve savaşlara
Ve zamansız ölümlere
Ve sanrılara
Ve yalnızlıklara
Ve kendi kendinle konuşmalara
Ve yoksulluğa
Ve yoksunluğa
Ve yokluğa
Ve yıldızsız gecelere…
Devam
Üstelik yıldızlar şahitken
Devam
Yaşamaya devam. Resme, okumaya, yeryüzüne bakmaya, ışığa renklere, doğaya hayran olmaya, yıldızları saymaya, güneşi özlemeye ve de umut etmeye devam…

Bir gölge düşüyor
Bir erkeğin karanlık gölgesi çalıların üstünden yükseliyor. Bir yıldız parlıyor…
Bir baş, bir omuz, bir kadın bedeninin üst bölümü,
Biçimleniyorlar gökyüzü formunda, bu figür büyük ve şiir dolu
O derin gölgeli tonun alacakaranlığında…
Bir stüdyoda yapılmış kocaman, kilden figürleri andırıyorlar…
Ne kadar resim çizmiş ya da boyamış olsaydım da, bir bitmemişlik içindeki bu heykeli andıran figürleri algılayıp resim olarak saptayamazdım.

Yeniden açık denizlere çıkmış gibiydim..
Oysa anlıyorum ki, şimdi gemimi suya indirdim…

Eser: RODİN