Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun
Özlemek yanında olma isteği
Gözlerini görmek birazda
Hatta müziğini duymak sesinin…
Bedenini saran ince buğu kokundu
Özlemek ise oydu…
Gözlerini görmek birazda
Hatta müziğini duymak sesinin…
Bedenini saran ince buğu kokundu
Özlemek ise oydu…
7 yorum:
Özlemek..ne güzel bir anlatım bu.
Merhaba,
Özlemek ne kadar güzel bir duygu değil mi...
Böyle güzel bir duyguyu anlatabilmek ise daha da güzel...
Ama anlatımın beğenilmesi ise dahada güzel.
teşekkür ederim...
Özlemek;
sevdiklerimizin, değer verdiklerimizin damarlarımızda dolaşan olması değil midir?
Değil mi ki onların eksikliği, her dem ince bir sızıdır ta şuracığımızda, yüreciğimizde..
Ama ne olursa olsun, özlemin dile getirilişinde bile değişmeyen bir şey var sevgili Nihal;
Paylaşmanın vazgeçilemezliği.. O paylaşımlarımızdır ki, bize insan olmaklığımızı, duygusal bir varlık içreliğimizi derinden duyumsatmaz mı?
Rotamız, her daim yalancı gözlerden ve timsah gözyaşlarından öteye…
Murat, haklısın tabii, paylaşım kadar güzel bir şey yok...bir aşkı, bir sevgiyi, bir ekmeği, bir yalnızlığı, bir üzüntüyü paylaşmak kadar güzel bir şey olabilirmi...
Ama özlem öyle bir duygu ki illaki karşı tarafın yada özlenen nesnenin de seni özlemesi gerekmiyor ki...
Yada bu bende böyle bilmiyorum...
ben kışın yazı, yazın kışı özleyen birisiyim onlar beni özlemesede...
Tabii burada bana demogaji yapma diyebilirsin...))
Ama inan özlemek ister paylaş,ister paylaşma çok güzel bir duygu üstelik karşıda ki her neyse,ne düşündüğünün hiç önemi olmadan...ama senin paylaşıma ne kadar önem verdiğinide biliyorum sevgili Murat ve hak veriyorum...
sevgiler...
Nihal, sanal ortamda iletişim kurmanın zorluğu ortada hiç şüphesiz. Ne olursa olsun, yazdıklarım anladığın;
anladığım yazdıkların kadardır. Haliyle meramımızı dile getirirken, söylenenler farklı algılara yol açabiliyor ister istemez.
Genelde, bir nesneden ziyade insanı düşünerek insana olan özlemimizi ifade ederiz.
Ben de bunu gözeterek insanı, özlem duyulan bir varlık olarak düşünmüştüm.
Kastım insan dışındaki bir nesneye değildi. Aslında dediğin gibi, cansız bir varlığa duyulan özlemde(doğal olarak) varlığın seni özlemesi yoktur.
Ama sonuçta insan dışındaki bir varlığa [Bu, ceylanların ve sincapların cirit attığı bir ormanın içindeki küçük bir kulübede
yahut Akira Kurosawa’nın Düşler(Dreams) filmindeki "Su Değirmenleri Köyü" rüyasındaki betimlemeye uygun bir yerde yaşamaktan
yani bir mekana, doğaya özlem duymaktan tutalım da yiyeceklere kadar birçok nesneye özlem… ]
duyulan özlem bile, eninde sonunda bizdeki bir eksikliğin, olmayanın,daha fazlası olsun dediğimizin, daha doğrusu ihtiyacın tecellisi,
ifadesi değil midir? Yani bir anlamda, külliyen insanî bir yanımızın insan olmayan bir varlıkta dışlaşması eğilimidir özlem.
Öyle ki, insan içre sevdiklerimize, damarlarımızda yaşam buldurduklarımıza yakınlık duyar,
onları bağrımıza basarız hiç sorgusuzca ve teklifsizce. Çünkü onlarla paylaşmışlıklarımız, ortak değer yargılarımız vardır,
olur ya, onlardan bir şekilde ayrı düştüğümüzde ise özlem burnumuzda tüter, belki de dayanılmaz bir hal alır, kim bilir acı hissini bile yaşatabilir özlem kiminde.
Hele hele mekânları, insandan bağımsız kılabilir miyiz ki? Hiç sanmam.
Çünkü, mekânın mekân olabilme önkoşulu bile insana dair ve insanla değil midir?
Yoksa, insansız, tek başına bir mekânın gözümüzdeki değeri ne ola ki?
Paylaşım değeri olmayanın, yaşama şansı kuvvetle muhtemelse de derya içre olup deryayı bilmeyen bir balıktan farkı kalır mı acaba?
Velhasıl, her şey insanla güzel Nihal..
Sevgi her daim..
Sevgili Murat
İlk olrak seninle tartışmayı özlemişim diyebilirim...))))
Tabii ki seninde örneğini verdiğin gibi " eninde sonunda bizdeki bir eksikliğin, olmayanın,daha fazlası olsun dediğimizin, daha doğrusu ihtiyacın tecellisi ve ifadesi" özlem... Buna katılmamak elde değil.
Mekanları insansız kılma tercihe bağlı olabilir... çünkü insan bazen yalnızlığı da özleyebilir. ama bunlar tabii ekstrem şeyler...
bazı olaylar sonucu yalnız kaldığın bir mekanı bir başka zaman diliminde çok özleyebilirsin..
Ama haklısın insansız bir mekan veya zamanın önemi tartışılır...
Sonuç olarak özlem çok insani ve çok güzel bir duygu ve paylaşılan özlemin güzelliği tartışılmaz...ya da paylaşılan duygulara ve zamanlara duyulan özlemi de eklemeliyim...
Güzel anlatımın için teşekkürler...
Deryayı bilmeyen balıklar haline gelinmemesi dileğiyle.
sevgilerimi yolluyorum...
Yorum Gönder