Yalnızlık
Şimdi gece…
Nefesin göğsümde, içimde.
Az önce tütün ve lavanta kokusunu hissettim…
Kağıtlara yazılar serptim.
Tuvale boyaları...
Balkondan menekşeleri aldım.
Sen ki dedim kendi kendime
Balta girmemiş bir ormansın.
Aklımın almadığı yerde, öylesin
Şimdi gece…
İki kişilik bu yalnızlık
Bana yeter de artar bile…
Nefesin göğsümde, içimde.
Az önce tütün ve lavanta kokusunu hissettim…
Kağıtlara yazılar serptim.
Tuvale boyaları...
Balkondan menekşeleri aldım.
Sen ki dedim kendi kendime
Balta girmemiş bir ormansın.
Aklımın almadığı yerde, öylesin
Şimdi gece…
İki kişilik bu yalnızlık
Bana yeter de artar bile…
3 yorum:
yerle bir olmayı hak ediyor insanlık...
kıyamet alameti böyle yalnızlık...
Kalabalıgın ortasında bile yalnızız aslında...
bilirim mayalanmış bir kederin konağıdır kimi zaman içimiz.
susmakla anlatılır ancak yanlızlıkların griliği
canını göğe emanet bırakmış kırlangıçlara
Yorum Gönder