sende sabah...

...
sus-pus
oldu deniz,
soluğunu tuttu...
sandallar,
korkarak çekildi kıyıya;
bir savaştan kaçar gibi;
sessizce...
gözlerini yummuştu
tüm deniz fenerleri...
gece,
toplayıp zifirden eteklerini
şehrin üstünden,
parmaklarının ucunda,
ses etmeden...
...
serçeler sonra,
sonra martılar,
günaydın / lığıydın sesinde sakaların...
muhteşem bir senfoni
anlayacağın...
...
gün doğdu
sen açınca gözlerini,
bir kardelen
baş kaldırdı zamheriye,
sümbüllerin,
nergislerin nefesiydi nefesin,
sıcacık bir sığınaktı bakışın
bir dağ başında,
bense olsun olacağı kadar üşümüş...
...
zor işte,
anlatamıyor,
saçmalıyorum...
...
şöyle diyeyim sana,
sen açınca gözlerini,
kapanır gece sefaları,
birer
birer;
ar eder...
...
a&m

görsel:n.umutlu