kendi öykümün ortasına uzandım.
teşekkür ettim hayata
birde kendime
...
İçimde bir hüzünlü şenlik
......
beynimin ortasında
gümişi bir serinlik/ birde gölgelerim
...
kırlagıçlar kalkıyor birdenbire,
avcılar acele bir telaşta...
şimdi billahi... umudu dökeceğim içime...
...
n.i.u

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder