inci çiçeği







hep yüreğimi üzen
savruk ve öfkeli görüntülerden uzakta
kendi incinmiş sesimi dinlemeyi düşlediğimi
biliyorum artık.
kalemin kağıt üzerindeki
sessiz kıpırtısına muhtacım
seziyorum!


kırmızıyla sarıyı
rüzgarın içine ince ince boşaltıyorum
lekesi hiç çıkmayan bir sonbahar kalıyor
ellerimde


engel olunmuş rüyalar diyarında kaybolduğumu
anlıyorum
karanlık bir boşluğa
ışıktan bir resim yapma fırsatı çıksa karşıma
ve
büyüleyici bir yolculuğa çıksam
kim gelir benimle?
kim ruhunu kitlediği yerde
benle dopdolu düşler kurar

derken!
…
yaşamak için çırpınıp duran yüreğim
gece martılarıyla birlikte uçmaya başlıyor
o sahil kasabasında
siyah sular mavileşiyor
ayın gülümsemesiyle
yıldızlar tek tek suya iniyor


kirpiklerim usulca sol yanıma bükülünce
seni görüyorum
ve sen
ve sen
ışıklı merdivene götürürken beni
bulutların on adım ötesinde
tenimin yüzeyine yayılan buharın
sıcaklılığının ıslaklığı içinde
eriyip gitmeden
kendime sesleniyorum...


çabuk ol çabuk…
kadife çiçeği gibi yumuşak bir fısıltıyla
nemli ve umutlu...
hayatın içine uzattığım, yanaklarımda


iki damla inci çiçeği
...
n.i
10/10/2011