sır tutmazlar bilirim,
söylemişlerdir sana, en ağır yerinde uykunun.
oradaydım,
gece
kestane yanığı ve şarap kokuyordu,
istanbul şarkıları okuyordu o aksak müzisyen.
camda kediler,
yüzlerinde alevlerin izleri,
turuncu ve mavi.
avuç içlerine sokuluyordum, kocamandılar,
avuçlarını yüreğinin üstüne koyuyordun.
taş duvarlarda gölgesi oynuyordu bir kadının,
aynada kendine bakıyordu!
sol/uğum bir daha kesildi.
uzaktan bir ezan sesi,
bekçi düdüğü,
açılan kapılar sabahı verip ateşe
(ben senin sesine yatırmıştım kulaklarımı,
gözlerimi gözlerini açışına)
selama duran ellerimi yaktılar!
-
ilk firarım değildi,
sonuncuda değil elbet,
gün batımı turuncuları biriktiriyorum sana
sabret!
-
simurg

2 yorum:
"GÜN BATIMI TURUNCULARI BİRİKTİRİYORUM SANA,
SABRET!"
Çok etkileyici sözler...
sabret!!!
sabır kolay mı?
birikmiş turuncularda...
açtım avcumu
savurdum havaya birikmiş hüzün morlarını....
bekliyorum gelmesini,
sarı altın tozlarını....
Yorum Gönder