DÜŞÜN KAVGAYLA KAZANILACAK BAHARI

Dünyanın en büyük mutluluğu başlamaktır. Çünkü yaşamak her zaman, her dakika, yeniden başlamak demektir.
Hepimiz bir gün sınırlarımızı aşmak ve kendimizi güvenle öne çıkarmak için ani bir duyguyla karşı, karşıya kalırız. Bir başka kimliğe bürünmek için değil, ama daha çok kendimizdeki en iyiyi ortaya koymak için.
Değişmek teraziyi öteki tarafa doğru eğmeyi öğrenmektir.
Zordur köprüleri yakmak.
Sıradan sabahların mahmurluğuna alışmışlar için, bir şafak vakti aniden geçmişinden ve bu gününden vazgeçmek ve içinde her nasılsa saklamayı başarmış, bir yarın heyecanının kanadına tutunarak havalanmak cesaret ister.
Kurulu düzen öylesine rahat, öylesine huzur doludur ki, ruhunda gömülü fırtınaları, aylarca yağmamış yağmurlar gibi yağdırıp, dörtnala ileri atılmak, yaman bir karara dönüşür.
Zordur köprüleri yakmak.
Zordur insanın onca zaman emekle kurduğu ne varsa hiçe sayıp, mağlup ama mağrur bir komutan edasıyla yeni seferlere niyetlenmek.
Meçhul bir gelecek uğruna bu gününden vazgeçmek korkutur insanları.
Köprüleri yakmak cesaret ister.
Ama siz kararsız dururken köprünün karşısından ışıl, ışıl yeni bir hayat umudu inatla gülümser insana…
Bir aşabilsek beynimize, kalbimize koyduğumuz bu köprüleri.
İçinde korkak siluetler halinde gezinip durduğumuz bu koca zindanı beynimizden defedip, tutkunun ateşten yelelerine sımsıkı yapışarak korkusuzca düşünmek, sevmek, yaşamak istiyoruz.
Kafamızın içine kurulu köprüleri yıkıp, özgürlüğün o sınırsız bahçesine düşündüğümüzü ağız dolusu haykırıp, asi nehirler gibi akıp, dolu dizgin at koşturmak istiyoruz.
Aslında umutsuzluğun umudundan başka bir şey değil bu.
İnsana umut ve direnç aşılayan Metin Demirtaş’ın dizelerine ne dersiniz?

“ Kar dalları örttü .
kavruldu en yabanı çiçeklerin
kalbim katlan bunlara
çünkü kıştır yaşanılan
amansız, limansız bir kış
ve sarılmışız dört bir yandan
ama düşün kalbim
düşün kavgayla kazanılacak baharı
direnen adressiz yaşayan dostları
fışkıracak ekinleri
ilk yazla karlar altından
ve dulu dizgin geçerek
her acıyı bir sevinçle
yolu yok kalbim
sağ çıkacağız bu acılardan.
Çünkü umutsuzluk yasak
yılgın türküler söylemek de
çünkü yürüyor umudun ordusu
umutsuzluğu kurşuna dizerek…”