Tekrar merhaba Beyrek...

Sana ana sayfada bir cevap da benden...
Benim yorumuma cevap olan " Kurtuluş yok tek başına" yazına cevap vermiştim ama tekrar okuyunca bu sefer "erdem" e takıldım...ve tekrar yazma gereği hissettim..
"Onlar, her daim erdemliliği , onuru, sevgiyi alınıp satılabilir meta haline getirme uğraşındadırlar." ... diyorsun çok doğru.
Aslında başarılı da oluyorlar günümüzde, seninde dediğin gibi...
Ama bakıldığın da Akıl başka şey, erdem başka şeydir.
Akıllı insan her zaman iyi insan olmayabilir. Ama erdemli insan her zaman iyi insandır. Çünkü erdem iyilikle eş anlamlıdır, aynı zaman da.
Akıl kimi zaman kötülüğe yöneltilebilir. Para hırsı, büyüme hırsı, yükselme hırsı akılı insanı şaşırtabilir.
Erdemli insan ise bu gibi şaşkınlıkların üstündedir.
Ama ne yazık ki erdem, dünya yüzünde çoğu zaman azınlıkta kalmıştır.
Kötülüğün karşısında yenik düşmüştür her çağda.
Bernhart Şhowe’un dediği gibi “Dünya erdemlileri sevmemiştir” Ve egemenlik erdemsizlerin eline geçmiştir. Çağlar boyu…
İnsanlık bu günde daha onurlu, daha yüksek bir düzeyde değildir.
Teknoloji büyük ilerlemeler gösterdiği halde aktörlerde böyle bir ilerleme olmamıştır.
Kuşkusuz günümüzün dünyası eski dünya değildir.
Ama insanlar eski insanlardır.
İnsan insanlarla, devletler devletlerle, düşünceler düşüncelerle kanlı bıçaklı savaş halindedir.
Özgürlük diye diye, özgürlük ortadan kaldırılmakta, adalet diye diye, adalet ayaklar altına alınmaktadır.
Bütün bunları niye mi yazdım?
Ben de bir sanatçı olarak çağıma tanıklık etmekteyim...
Ve erdemli insanlar arayışı içindeyim.
Düşlerimize daha da yeni umutlar yüklemek için...yazmak, çizmek ve konuşmak zorundayız.
Bu arada çizdiklerimizi anlamadıklarını söyleyenlerde olsa... bir gün anlayacaklarını umarak...
Konu burada "sanat sanat için mi, sanat toplum için mi yapılmalı” ya geliyor ki, bu konuda da ki fikirlerini duymak ve tartışmak isterim...

Son olarak ta çok sevdiğim bir cümle ile sevgiyle kal diyorum…
“Kuşlar gibi uçmayı, balıklar gibi yüzmeyi öğrendik, fakat bu arada çok basit bir sanatı unuttuk. İnsan gibi yaşamayı.”

MARTİN LUTHER