Git- gel
Gitmek istiyorum bu kentten,
Bütün renkleri bırakarak
Üstelik kokularını da…
Hatta tanıdıklarımı, sevdiklerimi de
Ve bana verdiklerini de ...
Gelmek istiyorum bu kente
Kendi renklerimle, yeni kokularımla
Ama biliyorum ki
Artık sen yoksun…
Zaten hiç olmamıştın ki!
Bütün renkleri bırakarak
Üstelik kokularını da…
Hatta tanıdıklarımı, sevdiklerimi de
Ve bana verdiklerini de ...
Gelmek istiyorum bu kente
Kendi renklerimle, yeni kokularımla
Ama biliyorum ki
Artık sen yoksun…
Zaten hiç olmamıştın ki!
eser: İlhan Berk
4 yorum:
Ben nereye gidersem gideyim yalnızlığın başketi orasıdır der şair..
Doyasıya baharlar yaşamak umuduyla..
şiirin ilk satırlarını okuyodum "gitmek istiyorum bu kentten" demişsin ya..sonra kendimce neden gitmek istiyosun ki dedim içimden..o kadar güzel ki buralar..ben 18 yaşındayken ailemden uzak kalmak ,ayaklarımın üzerinde yaşabileceği anlamaları için gitmeyi çok istedim ve ilk fırsatta gitmiştim:)şimdi ise asla gitmek istemiyorum,biliyorum ki ben yıkıldığımda bile beni kendime getiren bi ailem var.."zaten hiç olmamıştın ki"kısmı var ya..ben bu cümleyi birgün demiştim..
ilhan berk dizeleri çok güzel bir araya getirmiş..beğendim.paylaşım için teşekkürler:)
Sevgili Okyanus,
İlk olarak seni şaşırttığım için hata bende diye düşünüyorum.Eserin yanına keşke görsel yazsa imişim...
Haklısın İlhan Berk büyük bir şair ama ben İlhan Berk'in ressam yanını ve resimlerinide çok takdir ederim.
ve naçizane kendi şiirimde İlhan berk'in resmini kullandım...
İlhan Berk için önemli tek şey, resim yaparken mutlu olmak.. Zaten kendisi de öyle demiyor mu; “Yazmak mutsuzluktur, mutlu insan yazmaz. Bu yeryüzünü olduğu gibi görmeme engel olan ve bana bu yeryüzünü cehennem eden bu yazmak eyleminden kurtulduğum, mutlu olduğum bir tek şey var: resim yapmak”
Onun resimleri oldukça ilginç kurgulamaya sahip...
İlhan Berk kadınları çizerken âdetâ oyun oynuyor kâğıtların üzerinde, varolanı çizmekten şiddetle kaçınıyor, deforme edilen kadın figürleri, onun kaleminde dans ediyor.. Sanki çizgilerle oynuyor, parmak kaleme hükmetmiyor, kalem istediği gibi gidiyor kâğıdın üzerinde. Deformasyonu çok seviyor, çok keyif alıyor İlhan Berk, eğleniyor resim yaparken. Sadece çizgi ve leke var, duygu ve düşünce arka planda, belki de yok.
İşte böyle bu vesileyle Değerli bir üstadımızı andık...
sevgilerimi yolluyorum...
Filmin bir sahnesinde görmüş geçirmiş adam, kendisine aday adama der ki: “Bizim olanlar ya da olmayanlar hepsi iz bırakır. Bu izler -şimdi sende çok derini çiziyor – hepsi kalır. Ama inan yeni izler de olacak. Yaşlıları düşün. Sanki her şeyi bilirlermiş gibidirler; ama öyle değil ! Ne kadar acı çekersen çek, şunu hiç unutma: Çizilecek bir yer hep vardır ve çizecek bir yer.. Ressam olur insanlar başkalarının kalbini hep kazıya kazıya.. Ya da resim olurlar senin gibi kazına kazına.. / … / Hayatta yeşil kalmak da var, sararmak da”
Filmin bir başka sahnesinde kadın ayrıldığı adama: “Aslında bunları özlüyorum. ”der.
Adam kadına: “ –Seni- diyemiyorsun değil mi?. Seni özledim diyemiyorsun. Her zaman kraliçelik peşindesin. Hep ulaşılmazsın. Ben bugüne kadar o kadar çok şey özledim ki ! Unutuyorum bazen; artık fark etmez diyorum. Dünya artık böyle benim için. Sen yoksun! Yoktun zaten!.. ”
Önceden yazdığım bir yazının kaynağı ne olabilir derken bloğunuzda gördüm / bu şiirmiş meğer :)
içtenlikler / başarılar
Yorum Gönder