Blog Listem

11 Haziran 2009 Perşembe


SUÇLUSUN, SUÇLUYUM

Suçlusun…
Ben de suçluyum,
Aynı senin gibi….
Çaresizliğin,
Bedenimi sarmasına izin verdiğim için…

Suçluyuz…
Bizim olmayan hayatların bize dayatılmasına izin vererek
O hayatları yaşadığımız için…
Kendi çemberimizi kıramadan,
bu dairede öleceğimiz için…

Suçluyum…
Mutlu olmak elimizdeyken,
korkak davrandığım için…

Aslında suçlu, ya da suçsuz olmak neyi değiştirir ki!
Diyebilirsin…
Bu yaşam zaten bizim değil.
Gölgemiz önde siluetimiz arkasında,
benimiz ise zaten kayıplarda…

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Sessiz,soluksuz takip etmekteydim sayfanızı...İçime içime işledi dizeleriniz...Ne güzel, ne naif bir yüreksiniz...Görebilmek önemli değil,böyle güzel bir yüreğin var olduğuna şahit olabilmek,inanın mutlandırıyor insanı...

nehiro dedi ki...

güzel sözleriniz için teşekkür ederim sevgili dulsinyam...
Umut,mutluluk duygguların en güzellerinden böyle duyguları yaşatabilmek ve var edebilmek ise aynı zamanda insanın kendi aynasından diğerlerine bakabilmeyi gerektirir.
Sizin güzel yüreğiniz ve bakışınız için tekrar teşekkürler...
Duyguları direk, yalın ve derin yaşamak gerektiğini düşünüyorum ve öyle aktarmaya çalışıyorum sizlere köprü olabilmek ayrıca güzel...

karaderibeyazmaske dedi ki...

selam nehir..
Şiirin bana başka çağrışımlar getirdi...öyleki..
Suçu başkasına atmakta oldukca mahirizdir.. hatta kendimizi suçlarken bile aslında karşımızdakini suçlamanın zevkine varırız sinsice ve usulca.. yeterki suçlama moduna girmesin usumuzun bam teli...
Suçluyum, suçlusun, suçlu...
Yaratandan gayrısı yüklenemez böylesi suç dosyasını sırtına..değil mi:
Sevgiylekal