Tam çağıdır ölümün

                                   • " kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım
                                                       şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim
                                                       karanfil sakız kokan soluğunu üstümde duydum.
                                                       eskitiyorum eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun.
                                                                     ...
                                                                                                                            ilhan berk
                       
                                           tam çağıdır ölümün



bilmem ki!
ellerin hala sevda kokar mı?


el değmemiş uzak ormanlarda
özgür kuş seslerinde
sarılıp sevgimize,
bulutlar tümen tümen geçerken tepemizden
delerdik karanlıkları ellerinle.
…
yağmur yağdığında ıslanıp
özlemleri düşürürdük balıklara
gölgelenmiş sularda…
dört mevsim yaşardık
beşinci mevsimin yağmuru olurdu yağan,
açılmış ellerimize...


bilmem ki!
ellerin hala sevda kokar mı?


ağlayan çocuk sesi gecelerde
karanlıklar aydınlanırken
gökteki fenerlerle
yalnızlık; gelincik yangına dönüşürdü
hüzünlere asılı rüzgârgülleri coşar
günahsız meleklerin türküsünü söyler
düşerdi ellerime.
…
yaprak sarılarında eylülün
sihirli fırçalarla çizdiğim tablolardı
okyanusların diplerine inen.
anlamadın/anlatamadım bendeki deryaları,
uzaklara kaçan deniz dibi yaratıkları...


bahçeli evlerin çiçek dilimli pencerelerinden sarkan
şiir tenli ahududular
ve boyanan yer/ini/imi her öpüşün
ha elimde / ha elinde…
ha gönlümde / ha gönlünde


ellerimize konan acıkmış martılar
çocuk olurduk konuşurken
ay ışığına bulaşmış gece ellerimizde...


bilmem ki!
ellerin hala sevda kokar mı?


gittiğin yolun cenneti
ömrünün eylül’ünde
yaprağını dökecek ağaç kalmadı.                                                          
…
uçuruma açtım düşlerimi
işte orada; saçlarım ve rüzgârım
uzaklaşanların yaşlı sessizliğinde
yorgun ırmaklarım...
“Ellerin” derdin ya!
yüzündeki gamzem aşk
ellerimi / ellerini aldım yanıma
ve rüzgarımı,
neyim varsa
kattım yaşıma!
tam çağıdır
          ölümün.
…


n.i.u                                    
                                 “çünkü beyaz bir gemidir ölüm” behçet aysan