Bu gün güzel yeğenimin bir yazısını okudum ve bir anda sanki gökyüzü rengârenk oldu.
O kadar ihtiyacım vardı ki!
Her yer simsiyahtı, herkesin hayatında olur hani; tüm güzelliklerin, iyiliklerin, doğrulukların bittiğini sanıp derin bir karamsarlığa kapılırsınız.
Yorulmuşunuzdur, hırpalanmışınızdır salak yerine konmuşunuzdur. Bir türlü kendinizi affedemezsiniz, ben hala bu kadar saf mıyım der yanarsınız.
İşte öyle bir gün……..
Yine yeğenim geçenlerde “tanrı her insanın içine bir şarkı üfleyerek yaratırmış ve o insan ömrü boyunca o şarkıyı söylermiş” teyze demişti… hadi gel şarkımızı bulalım!
Gülüşüp şarkı aramıştık
Bu günse pek gülecek halim yok! Yazıdaki gibi ruhum kanat çırpmaktan yoruldu.
Bırak biraz süzüleyim diyor.
Ruhumu kucağıma alacağım, bir köşeye çekileceğim ve ona şarkılar mırıldanacağım, Aradığı şefkati verip insan olduğumu anlayıp dürüstlüğüm ve onurumla gurur duyacağım.
O yüzden sizden izin bana bir süre!
Kalemimi bırakmak yok ama; inanın! sizin için birikecek….
n.i
13/12/2011
5 yorum:
Bir süre paylaşımlarıından ayrı kalmak üzdü beni ama senin için sevindim,bir an önce dön aramıza...
Tez zamanda dönmenizdir dileğim.
Dostlukla...
Her ayrılık, yeni bir başlangıca gebedir.
Sevgi her daim...
"şarkımızı bulalım" demişsiniz ya, şu ekranda çalan
"aranjuez mon amour"
Deniz Gezmiş gibi vasiyet edebiliriz...
işte ortak şarkı bulmuşsuz:)
"siz ruhnuzu kucağınıza alıp avutun" ama mutlaka gelin, uyuya kalmayım
e mi?
"Biz insan olduğumuzu böyle anlarız…"
Sık gelemedim yıl sonu diyedir ama çabuk dön.
Yorum Gönder