rüya

                                                            Rüya
her yanım ağaç ot…
bir tekini bile tanımıyorum

kış ortasında
pembe, eflatun bir ışıkla
aydınlanmış yamaçlarda
fundalar ve yabani lavantalar

rüyamda
hiç gitmediğim bir ülkede
tek başına bir ormanın içinde
ağaçlar bildiğim ağaçlar değil
otların hepsi yabancı

varlığı bana doğru gelmeye başlıyor
serinlık getiren bir rüzgara alışır gibi
onun kokusuna duyuyorum
deli gibi arıyorum

kim durduracak beni peki?
kim engelleyecek?

hikayemiz olacaksa
bunu kimse engelleyemez ki!
kaç bin yıl soğukluktan çıktık biz
kaç bin engel atladık

çaresizliği yaşıyorum rüyamda
kuşlar tek tek uçuyor
ne anlamı varsa
bir kanadı mavi
bir kanadı kırmızı bütün kuşların
alev alev yanıp dönüyorlar

saklana saklana
derinleşmiş bir özlem
ansızın içimden taşıp akıyor ırmaklara

ruhum acıyla tanışalı çok oldu
her şey aklımdayken
neyi unutmalı
neyi anımsamalıyım!!!

kayıp giderken ellerimden
neresinden yakalamalıyım
zamanı….

sesinin ulaştığı, titreştiği genişliği
bakışlarının derinliği
gezip dolaştığımız yerleri
gidebileceğimiz uzaklıkları
sığdığı, taştığı;
her şeyi unutmak mı gerekir ?
bütün bir zamanı unutmak olanaklı değil ki!

istediği kadar uğuldasın,

 unutma rüzgarı
yaşadığımda senle var olmak yoksa
kaldıramam ağırlığını sessizliğin ...
evrene çocukluğumun
büyülü ışığıyla bakmak istiyorum

korkuyorum ama,
korkum kuşların korkusu gibi!

sesiz ürperişle yeşeriyor ölü ağaçlar
kalbim çarpıyor
bekle beni
orada!!!!
n.i
3/1/2012