Ben hangi rengi sevsem
hangi rengi, hayatımın neresine koysam
bir eylül çıkar tuvalime
hüzüne bulaşmış
üstü, başı hasret kokan....
yine hangi serçenin gözyaşıysam
kirpiklerini ısıtmayan güneşte...
yokluğun mavisi koyulaşır gözlerimde!
n.i
5/1/2011

2 yorum:
İşte o hüzün ve izlerin yansımasının sarmalıdır böylesine üretken ve güzel yazdıran. dostlukla...
iyi ki tesadüfen düşmüş yolunuz benim oralara...
aynı duygularda AYRI kelimelerle yol alıyoruz hayatta
iyi ki...
eylül
hüzün
ve hasret kokusu
daha çok görüşmek dileğiyle...
Yorum Gönder