Tutku

İğde ağaçları
Sanki kokusuyla yaşıyor…
Ağaç yeşilinin sarısı, gökyüzünün laciverdine
Kokusunun eşsiz rahiası
havaya karışıyor…

Deniz ise sonsuz bir Şehvetle
kumlarına kavuşuyor…
Gecenin sessizliği, dalgaların melodisiyle
ince bir ağıt tutturmuşken…
Kalplerin ve tenlerin
Heyecanı birbirine karışıyor.

Ağır, ağır inen gecenin karanlığı
Rüzgarda uçuşan perdeleri geçemezken
İçerdeki tutkunun ağır yükü
Bedenlerde son buluyor…

Sabahın düşüncesi bir kere daha
Geceye yenilirken
Çığlık tamtamları, beyinleri uyuşturuyor.