ne zaman yağmur yağsa bu şehre
toprağın kokusu
içime işler;
buğulu çiğ taneleri gibi
akan duru su damlaları
ruhumda göller oluşturur.
ardından
güneşin nefesi değse sesime
bedenim sarsılır, yakar, deler geçer…
bir bulut olurum
derinlerde biriken pınarlar gibi…
büyü yapmayı değil
büyülenmeyi isterim,
delicesine…
kendi derinliklerimden yükselen mucizeli bir esinti
yaşamın o renkleriyle raks eder
baharın ilk çiçekleri gibi,
...
toprakta yalnızlık,
filiz süren sessizliğe benzer,
filiz süren toprak/ filiz süren sessizlik…
göğün altında ürkek kalbimi doldurur.
lacivert bir yalnızlık çöker gökyüzüne
bense ;
gecenin laciverdinin üzerine
yağmur sonrası gökkuşağını koyarım
gizlice…
21/07/2011
n.i.u
6 yorum:
bu anlamlı dizeler için yüreğinize ve kaleminize sağlık..özellikle son kıtadaki cümleniz çok vurgulayıcıydı...
gökkuşağı ebemkuşağına dönüşür;gizlice akar güneye..
musonlara gebedir bereketli topraklar,
emer yamur damlacıklarını pirince dönüştürür..
açlığımı giderir gizlice..
Sevgi ile kalın. teşekkürler
teşekkürler esmir. sagolun...sevgi her zaman
kaybolan lezzetlere içelim simurg...ne dersin?
Yorum Gönder